poniedziałek, 22 lutego 2016

Rozdział IV

Obudziłam się bardzo wcześnie.  Dopiero świtało jednak ja nie chciałam spędzić z Jace'm. Przez chwilę patrzyłam na jego spokojną , ciepłą twarz.  Szybko jednak się opamiętałam.  Wstałam cicho z łóżka i poszłam do łazienki.  Wzięłam krótki prysznic. Ubrałam się w niebieską bluzkę z czarnymi paskami i ciemne rurki. Włożyłam również jedyny łańcuszek który miałam po biologicznej rodzinie. Był lekki , złoty . Miał zawieszkę w kształcie skrzydła. Otwierał się,  a w środku był wygrawerowany napis : "ora pro nobis" .
- Módl się za nami. - powiedziałam szeptem wychylając głowę za okno i wznosząc ku niebu. Zawsze byłam osobą bardzo wierzącą.  Często rozmawiałam z Bogiem o moich problemach,  czułam jakby naprawdę mnie wysłuchał.
- Błagam,  pomóż mi znaleźć rozwiązanie tej okropnej sprawy. Ocalić moją mamę. - zamknęłam mocno powieki i uśmiechnęłam się.
Uczesałam szybko włosy w długiego warkocza. Wyszłam po cichu z pokoju i skierowałam się po schodach w dół.  Usłyszałam śmiech dochodzący z kuchni.  Zobaczyłam Izzy i Alec'a.  Siedzieli razem przy stole,  jedząc kanapki.  Weszłam z wzrokiem utkwionym w podłodze.
- Hej. - uśmiechnęła się ciepło.
- Cześć. - podeszłam do nich nieśmiało. Izzy popatrzyła na mni.
- Jesteś głodna ? - podała mi talerz z dwiema kanapkami.
- I to bardzo. .. - na te słowa rodzeństwo zaczęło się śmiać.  Najwyraźniej zrobiłam jakąś dziwną minę.
- Widać. - odparł Alec opierając łzy.  Wzruszyłam ramionami i zaczęłam jeść.
- A tak w ogóle , ile czasu leżałam?  - spytałam przełykając kęs.
- Cztery dni.  Myśleliśmy, że już umrzesz we śnie . - odpowiedział Alec z zamyśloną miną.
- Dziękuję za wiarę we mnie. - mówiąc to udawałam naburmuszoną . Zdradził mnie jednak lekki uśmiech.
- Wiesz coś o świecie cieni , naszym świecie? - Izzy zmieniła temat.
- Nie.  Oprócz tego , że są demony.
- To będziemy opowiadać .- Alec zatarł ręce i uśmiechnął się w naprawdę straszny sposób.
- Nie rób tak. Przeszły mnie ciarki.
- Muszę cie wprowadzić w odpowiedni nastrój.  - obruszył się chłopak.  Jego siostra szturchnęła go w żebra .
- No więc.  My jesteśmy potomkami anioła Razjela,  stworzonymi z jego krwi.  Mamy za zadanie chronić ludzi przed demonami.  Żyją również czarownicy,  skrzaty czyli faerie , wampiry,  wilkołaki i inne paskudztwa z którymi mamy przymierze.
- A zombie ? - spytałam zagubiona .
- Gdzie indziej,  nie zjadają mózgów. ..
- Jak właściwie z nimi walczycie ?
- Mamy specjalną broń zrobioną z tego samego tworzywa co niebo.
- Aha...- musiałam przetrawić wszystkie dane. Drzwi do kuchni się otworzyły i zobaczyłam w nich Jace'a.  Stał zaspany o jeszcze w piżamie. Spuściłam mimowolnie głowę.  Nie chciałam na niego patrzeć.
- Widział ktoś Clary? - zapytał zziejany.  Izzy podniosła mój podbródek także widziałam chłopaka pod kątem prostym.
- Znalazłeś zgubę . Przyszła na śniadanie. - powiedziała przytulając mnie do siebie.
- Mogłaś mnie obudzić .- nadal patrzył mi w oczy . Z całej swojej siły wymusiłam żeby się nie zaczerwienić.  Posłałam mu wrogie spojrzenie na ci on odpowiedział tym samym.
- Nie jestem twoją niewolnicą,  mogę wychodzić bez twojej wiedzy.  - powiedziałam oschle. Podszedł do mnie i szepnął mi do ucha.
- Może moją nie, ale swojego serca tak . -  na moją twarz wstąpił rumieniec . Jednak kiedy zobaczyłam jego triumfalny uśmiech od razu mi przeszło. Usiadł koło Alec'a i zaczął jeść kanapki. Nie patrzyłam na niego przez cały czas.  Jednak czułam jego wzrok na sobie.
- Ci zamierzacie ze mną zrobić?
- Skoro nas widzisz musisz mieć w sobie krew naszych przodków albo podziemnych. - odpowiedział Jace spojrzałam na niego wrogo .
- Nie pytałam ciebie. - Alec z Iz prawie padli ze śmiechu. Za to Jace patrzył na mnie zdumiony.
- Co ci się stało?
- Spotkałam ciebie. .. Takie nieszczęście powinno zapewnić mi resztę życia w szczęściu. - powiedziałam zamyślona.
- Cóż, mogłem w tym czasie spotkać się z kilkoma kobietami ... - przewróciłam oczami.
- I tak każda jest dla ciebie tylko zabawką.  - oparłam głowę na dłoniach.  Chłopak popatrzył na mnie zirytowany.
- Nie jestem ślepa. A poza tym Izzy mi powiedziała . -  mrugłam do brunetki a ona pokiwała głową.


1 komentarz: